haydarpaşadan son mektup

Haydarpaşa Garı’na ilk kez ne zaman gittiğimi anımsamıyorum.

Anımsamam da mümkün değil. 1950 doğumluyum, ya o yıl, ya da

1951’de annemin kucağında gitmiş olmalıyım. Babam, I. İşletme

Hareket Dairesi’nde memurdu, bebekliğim TCDD hekimlerinin

gözetiminde geçmişti.

Son kez 16 Aralık 2008’de gittim. Lemi Özgen ile birlikte. Gar

Lokantası’nda rakımızı yudumladık. Tarihi çok net hatırlıyorum. Tüm

müşteriler televizyona bakıyordu. Ekranda futbol karşılaşması değil,

Kemal Kılıçdaroğlu ile İ. Melih Gökçek’in söz düellosu vardı. Salonun

hemen tamamı Kılıçdaroğlu’ndan yana idi.

Gar lokantasına çok gitmişliğimiz vardı Lemi ile. Mezeler her zaman bildik ortalama lezzette olurdu,

mahcup etmezdi. Bir gidişimizde kıdemli barmen ağabeyimizden fena halde azar işittiğimizi

anımsarım. İsmet Baba’daki uzun öğle rakısının ardından gün batımına doğru evlerimize yola

çıkmıştık. Kısa bir mola için girdik Gar Lokantası’na. Bara tünedik. Birer duble rakı söyledik. Barmen

Ağabeyimiz yüzümüze aşina idi. Küçümser gibi baktı:

- Size yakışıyor mu? Bir duble, bir duble daha… Adam gibi bir küçük açayım, sonra ikincisini açarız…

Öyle de oldu, son trenlerden birine giderken yalpalıyorduk ikimiz de…

Haydarpaşa Garı’ndaki anılarım üç döneme ayrılır: Çocukluk, gençlik ve Lemi ile olanlar.

İlk gençlik yıllardakilerden biri yaşamımda önemlidir. Mülkiye’ye

girme hakkını kazandığımı öğrenmiştim. Babam, çalışma arkadaşı

TCDD I. İşletme Başveznedarı Hüseyin Bey’in oğlunun da Mülkiye

öğrencisi olduğunu, kayda gitmeden onunla tanışıp görüşmemi

önerdi. İlhan (Yargan) Ağabeyimle o gün tanıştım, gar binasının

güney doğusundaki kubbenin zemin katındaki Başveznedar makam

odasında. Sonra 2. Peronu baştan sona birkaç kez voltaladık.

Kararımı vermiştim, yolculuk Ankara’ya idi.

Şimdi o gardan tren kalkmayacak. O lokantada Lemi ile kadeh kaldıramayacağız. Geçen yıl gitmeye

niyetlendiğimizde Ramazan ayı idi ve lokanta

“bakıma” alınmıştı.

Sevgili Lemi,

Elimizi çabuk tutalım, iki kadeh de olsa bir kez

daha içmeye gidelim, o güzelim yere. Son trene

yetişemezsek yürürüz Pendik’e kadar, belki de

Kurtköy’de tereyağı ararız halisinden. 

 Vecdi Seviğ

Kurtköy’e tereyağı almaya gideni hicvettiği

öyküsünü anımsadığımız Ozan’ın dizeleri dökülür

dudaklarımızdan:

Haydarpaşa garında

1941 baharında

saat on beş.

Merdivenlerin üstünde güneş

yorgunluk ve telâş

Bir adam

merdivenlerde duruyor

bir şeyler düşünerek.

Zayıf.

Korkak.

Burnu sivri ve uzun

yanaklarının üstü çopur.

Merdivenlerdeki adam

-Galip Usta-

tuhaf şeyler düşünmekle

meşhurdur:

"Kâat helvası yesem her gün" diye düşündü

5 yaşında.

"Mektebe gitsem" diye düşündü

10 yaşında.

"Babamın bıçakçı dükkânından

Akşam ezanından önce çıksam" diye düşündü

11 yaşında.

"Sarı iskarpinlerim olsa

kızlar bana baksalar" diye düşündü

15 yaşında.

"Babam neden kapattı dükkânını?"

Ve fabrika benzemiyor babamın dükkânına"

diye düşündü

16 yaşında.

"Gündeliğim artar mı?" diye düşündü

20 yaşında.

"Babam ellisinde öldü,

ben de böyle tez mi öleceğim?"

diye düşündü

21 yaşındayken.

"İşsiz kalırsam" diye düşündü

22 yaşında.

"İşsiz kalırsam" diye düşündü

23 yaşında.

"İşsiz kalırsam" diye düşündü

24 yaşında.

Ve zaman zaman işsiz kalarak

"İşsiz kalırsam" diye düşündü

50 yaşına kadar.

51 yaşında "İhtiyarladım" dedi,

"babamdan bir yıl fazla yaşadım."

Şimdi 52 yaşındadır.

İşsizdir.

Şimdi merdivenlerde durup

kaptırmış kafasını

düşüncelerin en tuhafına:

"Kaç yaşında öleceğim?

Ölürken üzerimde yorganım olacak mı?"

diye düşünüyor.

Burnu sivri ve uzun.

Yanaklarının üstü çopur.

Denizde balık kokusuyla

Döşemelerde tahtakurularıyla gelir

Haydarpaşa garında bahar

Sepetler ve heybeler

merdivenlerden inip

merdivenlerden çıkıp

merdivenlerde duruyorlar. 

nazım hikmet

(*) 1 Şubat 2012

ANADOLUDA TÜRKMEN KIRIMI VE ERMENİ KÜRD ÇATIŞMASI VE SASON AYAKLANMASI VE HAMİDİYE ALAYLARI

sevgili dostlar 

babam bize  nasihat verirken 

laflarına 

"Her şeyin bir sebebi vardır..

sebebi bilmek lazım.. "
diye başlardı..

Sevgili Uluç Gürkan Hoca'nın

Ermeni meselesi için yazdıklarını okudunuz, sonra  da dinlediniz.

Buyrun bendenizden de, olayın anadoluya dağılışı hikasesini dinleyin..

Sevgili Dostlar,

 Anadolu'da.. "fetret devri"nde başlamış olan türkmen kırımı  ..

Yavuz döneminde.. doruga ulaşır..

özellikle.. 1502'de İranda kurulan.."Safevi" türkmen imparatorlugu..

Anadoluda geleneksel  federatif türk devleti teşkilatlanması isteyen.. türkmenler için bir cazibe odagı oluşturması..

Yavuzu çok korkutur..

 Önce.. Şeyhülislam olacak Kemal Paşazade'den...bir risale yazmasını emreder..

bu bröşürde..

Şiilerin (türkmenlerin-Alevilerin)Mallarının Helal 

nikahlarının hükümsüz..

öldürülmelerinin caiz..

onlara karşı savaşmanın "cihad"

oldugu belirtilir..

Anadoluda yediden yetmişe kadar "kızılbaş" olanların deftere yazılıp ,kendisine bildirilmesini ister..

Çaldırandan sonra..40.000 kızılbaşın asıldıgını ya da hapse atıldıgını bizzat osmanlı kaynakları belirtir..

Yavuz Sadece Anadoludaki türkmen kırımı ile yetinmez..

Şah İsmail'e ve Kızılbaş türk ulusuna  karşı bir denge kurabilmek için..

İrandaki ( kürd aşiretlerinin  esas yeri olan) Urmiye Gölünün güney topraklarında.. hizmetine giren kürdşeyhi İdris' in elebaşılıgında..   

Şah İsmaile karşı bir isyan başlatır..

Bilahare..Bu İdrisi Anadoluya türkmen kırımı için ödüller vererek davet eder ..

Yavuzun  İrandan getirdigi  Kürd aşiretlerinin silahlı destegiyle...ve Modern silahlı yeniçeri ordusuyla 

( Bitlis Türkmen Beyi Karahan Bitliste .. Kürd ve yeniçeri baglaşık ordusuna karşı savaşırken... 

tüfek mermisiyle vurulur.. Bitliste ne kadar türk varsa hepsi öldürülür..

Bunlar..  12 parçalı kızıl başlıkları birlikte kanalizasyonlara atılır.. 

Kürd Nur şefi İdrisi.. "İdris Bitlisi" adıyla  Bitlis beyi yapılır..

(1545 lerde ..tüfek.. ve top' ta Osmanlı silah teknolojisi..Hala dünyada bir numara..) 

Dogu Anadoluda türkmen katliamı devam eder ..

Katlima ugrayan türkmenlerin bir kısmı iç anadoluya..  bir kısmı İrana  kaçar..

Fatih ile başlayan, Yavuz ile zirveye ulaştırılan... Anadolu daki türkmen hakimiyetine son verme politikasına..

son noktayı Kanuni Sultan Süleyman  koyar..

Kanuni...  bu kürd  aşiret şeflerine  Bir ferman çıkararak..

Bütün türkmenlerin çocuklarıda dahil öldürülmelerini emreder.. 

Ayrıca ikinci bir ferman ile..Çıldırdan Diyarbakıra kadar olan  akkoyunlu ve karakoyunlu türkmenlerine ait toprakları.. 

mülkiyet babadan ogula geçecek şekilde..

İrandan getirilen  bu kürd  aşiret reislerine  "babalar gibi" sat.. pardon... bırakır....

Kanuni Sayesinde.. türkçeden başka dil konuşulmayan bu türk toprakları  artık "Kürdistane" a dönüşmüştür

Yüzbinlerce Türkmenin canı pahasına..

Bunu Nadir'de Olsa..

Avrupalı  hiç söylemez..

Buralardan kaçamayan bazı türkmenler ise...

ya sunnileşip kürdleşerek..

yada.. 

kendilerini  "kürd" olarak tanımlayarak..,

hem osmanlı baskısından kurtulmak..

hemde kürtlere tanınan haklardan faydalanmak ister....(Şimdiki Alevi kürdler..) 

(Bu gün burada yaşayan sunni olmayan kürdler..işte bu  kürdleşen türkmenlerin torunlarıdır..)

Yada.." Karakeçili" obası gibi..

sunnileşen kürdlerin ataları bu karakoyun türkmenleridir..

Türkmen kırımından sonra..

 Osmanlı.. Mülkiyetini  devrettigi bu topraklar üstünde...

Ayrıca bu kürd aşiret reislerine yönetim hakkının bir kısmını da "Mukataa"  (Devlet harcamalarında finansman aracı..)olarak devreder..

Mesela:

Osmanlı..  1813 yılında da Yozgat (Bozok),Sivas, Kayseri, Maraş, Antep, Rakka (Urfa) Adana, Halep, Nigde Nevşehir Kırşehir, ve Ankara

Bölgesinde büyük nüfus sahibi  Bozok Türkmen beyi Çapanoglu Süleyman Beye  bu bölgeleri "mukataa" imtiyazıyla vermiştir..   

Kürd aşiretlerine  bırakılan Dogu Anadoludaki bu osmanlı  topraklarında.. 

Ayrıca.. türklerin himayesinde palazlanan .. 

küçük topluluklarıda  halinde..

1870 lere kadar suya sabuna pek dokunmayan ermenilerde yaşamaktadır..

Ermeniler 1890 yıllarına kadar kadar bölgelerinde hakim olan kürd şeyhlerine her yıl verdikleri vergiyi... 

yurt dışında yaşayan  fransız  ve Amerika ermenilerinin de kışkırtmasıyla vermemeye başlamışlar... 

böylece  "mültezim" kürd şeyhlerini çok kızdırmışlardır..

 İngilizler ermeni  ayaklanmalarının  planlayıcısı oldukları halde.. Ermenileri İngiliz toprakarına sokmamışlar...

Ancak.. fransızlar, Amerikalılar kapılarını sonuna kadar ermenilere açmışlardır..

İngiliz topraklarına ermeni göçününün kabül edilmemesinin nedeni...

 ingilizlerin ermenilerle mezhep uyuşmazlıgı gösterilmekte isede,

bu pek inandırıcı gerekçe olmamıştır.... 

Çünkü.. ingilizler sadece ermenileri degil.. 

ingiliz olmayan  hiç kimseyi  britanyaya sokmamışlardır.. 

soksalarda -son 30 yıla kadar - ingiliz vatandaşı  olarak kabül etmemişlerdir...

1878 lerde başlayan başlayan bu kürd ermeni gerilimine..

ve bu gerilimin ilk kanın akıtılmasına neden oldugu hususuna..  

bir önceki bölümde deginilmiş idi..

Kürd şehleri bir taraftan velinimetleri osmanlıya hizmet sunarken..

Bu kapsamda..Anadoludaki.  "silahlı asi" ermenileri...! silahla "tedip" ediyor. 

Osmanlının gönlünü alıyor..

bir taraftanda ceplerini dolduruyor.. otorite boşlugundan faydalanıp .. yeni hakimiyet alanları oluşturuyordu..

 sırtlarını  "Rus Oblast'ı" Ermenistana, fransaya ve ingiltereye dayayan...

"lüküs hayat"çı para babaları ermeniler ise,

Anadoludaki ermeni toplugu  üzerinden politika yapıp güç ve para kazanıyorlar..

İngiltere ve fransa  ise, ilk bakışta.. "yukarı tükürsem  bıyıgım... aşagı tükürsem sakalım ." 

gibi görünen  bu piyonların kendi arasındaki kürd ve ermeni çatışmasını..

"türk ermeni çatışması" olarak takdim edip, türkleri  yoketmek..  

en azından avrupada etkisizleştirmek olan "şark politikası"nı tıkır tıkır yürütüyordu..

Herkes bu işten memnundu..

Türkler ve türk ermenileri hariç..

Bunlar bu santranç oyunundan bir şey kazanmadıkları gibi aksine kaybeden taraftılar..

ve kaybettikleri de.. tatlı canları idi.. 

Çünkü dökülen kan , türklerin  ve türk vatandaşı ermenilerin kanı idi..

1894 sonbaharında.. ermenilerin  Dogu Anadoluda en kalabalık oldukları Muş bölgesinde ..

Muş'un güney batısındaki Sason'da... 

Hınçak ve taşnak militanlarının öncülügünde Ermeniler..  

pür silah ayaklandılar..

Bu işi planlayanlar korkunç amaçlarına ulaştılar..

Ermeniler.. yöredeki türk köyleri ateşe verip,  köylüleri topluca  katlettiler.....

Bölgede türk askeri birlikleri yoktu bu bölgeler  silahlı kürd aşiretlerinin kontrolünde idi..

Sason ayaklanması.. bu  silahlı kürd aşiretlerince çok kanlı bir şekilde bastırıldı..

İlk kez bölgedeki isyancı ermeni köyleri basıldı.. ateşe verildi..

savaş ..artık  bir intikam savaşına dönüşmüştü..

Askeri güç yetersizliginden..

Kürd şeyhlerinin komutasındaki aşiretler..

bu bölgede osmanlının  nizami askerinin yerine ..

Merkezi Erzurumda olan 4 ncü osmanlı ordusuna baglı silahlı milis güçler olarak..

ordu komutanıın teklifi ve sultan Abdül  Hamidin

kabülü ile örgütlendi..

Ve bu kürdlerden oluşan silahlı milis alaylarına.. kurucusunun adından dolayı.. 

"Hamidiye alayları " adı verildi

Başlangıçta..sadece kürtlerden ve 4-5 bölükten oluşan 600'er kişilik 30 alay..

kısa zamanda.. türk aşiretlerininde dahil edilmesiyle.. 

800 ve 1500 kişilik 33 alayında ilavesiyle toplam 63 alaya kadar yükseltildi..   

Hamidiye alkaylarının.. kuruluş amacı ve kullanış biçimi..

Batılı güçler tarafından 

Sultan Abdülün.. diger Osmanlı sultanlarının aksine ..

Batıdan uzaklaşıp,Batıdan ithal edilen kurumları müslümanlaştırmak..

ve "dogulu kalmakta ısrar etmek" olarak yorumlanmış..

"Militan müslümanlar"nitelendirilen..ve Tanzimat batılılaşmasına herzaman kuşku ile bakan

kürtlerin bu alayların kurulmasını...

Osmanlı sultanının bunların ulusal kimliklerini tanıması  olarak kabül edilmesine yolaçmıştır..

Bu girişim...

"Batı"ya karşı  toplu girişimin bir parçası idi..

Hamidiye alayları ile..

Ermeniler döktükleri kanların bedelinden kurtulmak için

bindikleri "intikam  tramvayı 'yla.. rafahlarına, saadetlerine koşarken..

Sultan Abdül.. "Pan İslamizme" koşuyor..

Havaya giran Kürd aşiret reisleri ise.. 

"Kürd şeriat devleti"  hayalleri ile 

ölümlerine  koşuyorlardı..

Sürçü lisan etmiş isek affola..

İlgi sözkonusu ise.. devam oluna..

Hoşcakalın Dostlar..

Sevgiler..Saygılar..Selamlar..

Mekan

Komünist Sporu

Komünist Sporu – Nejad KUMBASAR

Gene Siyasal Bilgiler Fakültesi öğrenim yıllarına dönelim.
Yıl 1976, Siyaset İdare Bölümünde son sınıftayım. Aklıma parlak bir fikir geldi. Mezun olmadan bir “Masa Tenisi Turnuvası” düzenleme fikri; ama nasıl olsun. Önce Öğretim Üyeleri ve Öğrenciler arasında olsun dedim. Her iki kesimin birincileri sonunda karşılaşır diye düşledim. Ancak Öğretim Görevlilerinden fazla spor meraklısı olmadığından, elde sadece öğrenci kesimi kaldı.
Bu seferde turnuva nasıl olsun da birinci son sınıftan çıksın diye planlar ve projeler geliştirdim. En kalabalık 1. ve 2 sınıfların birincileri belli olsun. Bunlar birbiri ile karşılaşsın teke düşsün düşüncesiyle bir anda canavar gibi oynayan nedeyse 800 kişilik 1 ve 2 sınıftan 1 kişi çıkacaktı. Böylece 3 ve 4 sınıflar rahat bir nefes alacaktık. Bundan sonra da bölüm birincileri belli olsun diye 3 İşletme bölümü 4 İşletme bölüm, 3 Maliye bölümü 4 Maliye bölümü, 3 Uluslararası bölümü 4 Uluslararası bölümü ve 3 Siyaset ve İdare bölümü, 4 Siyaset ve İdare bölümleri birincileri belli olunca; her bölüm sınıf birincileri birbirleri ile karşılaşacaktı. Ancak Rahmetli Hakan Yurdakuler buna itiraz etti. “ Abi sen bu turnuvayı düzenlediğine göre beni rahatça yenersin” dedi. Ben de “Hakan kardeş ben bunu kura ile tespit ettim. Bu kural değişmez” diye itirazını geçiştirdim.O da mecburen kabul etti. Katılanlardan 10.-TL sı topluyordum. Pinpon topu, ağ, raketler ve 3 adet kupa alacaktım.Sonuçta iş planladığım gibi gayet güzel gidiyordu. Camlara yapıştırdığım Masa Tenisi ilanlarım devamlı yırtılıyor, kopartılıyordu. Sonunda İdare ile konuşup panoya asılınca bu sorundan kurtuldum. Gel gör ki bir gün SBF Öğrenci Derneğinden olduğunu söyleyen benim üç mislim iki metre boyuna yakın bir arkadaş dernekten görevlendirildiğini söyleyerek, “sen dernekten izin aldın mı? Böyle sosyete sporlarını bu okulda oynatmayız” diye bana güzel bir posta attı. Ben önce anlamamazlıktan gelerek, katılacaksan ismini soyadını söylemesini istedim. O da “arkadaş sen hala anlamadın mı? herhalikarda bu okulda bu sosyete sporunu oynatmayız” diye diklendi!!! Resmen dayak yiyeceğim. Sen kaçıncı sınıftasın deyince 1.sınıfta olduğunu söyledi. Ben de “senin abinim nasıl benimle böyle konuşursun” dedim. ” Ayrıca bu spor zannettiğin gibi beyaz şort özel kıyafetlerle, sahada oynanan tenis raketiyle değil. Gayet mütevazidir. Spor salonu koridordaki masada oynayacağız. Bunun sosyete sporu ile ilgisi yok. Ayrıca bizde güreş nasıl milli sporsa, bu Masa Tenisi Çin’de Komünist sporudur.” demeyi aklıma getirince ve söyleyince, hem nerdeyse yiyeceğim dayaktan kurtulup, hem de okulda bir komünist spor düzenlediğimden nerdeyse tebriğine mashar oluyordum. ” Tamam ben arkadaşlara anlatırım.Kazanan bizlerden biri olsun” dilekleriyle yanımdan geldiği gibi ayrıldı. Sonuçta pratik bir buluşla son anda dayaktan kurtuldum. Abilik, üst sınıfta olmam beni kurtarmayacaktı. Komünist spor olduğunu ileri sürdüğüm masa tenisi beni kurtarmıştı.
Sonuçta bölüm birincileri belli oldu. Birinci ve ikinci sınıflar birincileri karşılaştı. Birinci sınıf birincisi kazandı. Bölüm birincileri belli oldu.Ne yaptıysam olmadı.Birinciliği alamadım.Okul üçüncüsü oldum.Kupa kütüphanemde hala durur.Her gördüğümde dayaktan beni kurtaran Komünist sporu olan Masa Tenisine şükrederim…
Nejad KUMBASAR SBF 1976 Siyaset ve İdare Bölümü Mezunu

__._,_.___

Sarıkamış Felaketi

 

Sevgili Dostlar..

 

Unuttuğumuz bir şey var..

Ben hatırlatayım dedim..

 

3 hafta önce..

yani 23 Aralık/2011 tarihinde..

Sarıkamış felaketinin..97 yılını geride bıraktık..

 

 

 

Sarıkamış...

Dünya savaş tarihinde...

Düşmanın bile vicdanına sıgdıramadığı..  

eşi benzeri olmayan bir "savaş  dramı" olarak bilinirsede
esasında ..  

sivil yönü daha agır basan

artık genel kurmay arşivlerindeki rutin bir savaş olmaktan çıkıp

türk ulusunun her ferdini derinden yaralayan..

herkes bildiği halde..

100 yıla yakın zamandır 

bahsetmekten kaçındığımız..

ulusal bir utanca dönüştürdüğümüz bir "insanlık dramı"dır..

 

Sarıkamış...

Askeri amaçlı bir harekat olmasına ragmen..

Askeri sonuçları..

Aslında çok önemli degildir..

 

biz yazılı  3000 yıllık tarihimizde..

Çook taktik savaşlar kaybettik

Bu savaşlarda..

Binlerce şehit verdik .. 

Hiç kuşkunuz olmasın

Vatanımız Anadolu oldugu

Ve

Vatanımıza emperyalist saldırılar devam ettiği müddetçe 

Daha çook.. savaşlara gireceğiz..

Daha çook şehitler vereceğiz.. 

 

 

ancak.. 

burada

Önemli Olan...

Türklerin tarihinde..

türk askerinin

hiç dögüşmeden

bir gecede.. 

kendi vatan(larında)   sınırları içinde..

doğa koşullarına yenilerek  90 bin şehit vermesi..

ve

daha önce hiç böyle bir felaketle karşılaşmadıkları gerçegidir..

 

 

böyle bir faciaya... türklerin  tarihinde de rastlanmaz..

Tam aksine..

Türkler

Savaşlarda  bu tür çetin doga şartlarında da harikalar yaratan bir millettir..

Tarihleri boyunca..

En zor doga koşulları..

Türklerin en vazgeçilmez stratejik müttefiki olmuştur..

Türkler..

Çetin doga koşullarını..

Özellikle.. sogugu, karı,

Sıcagı, yagmuru, çamuru,

Çölü, dagı, sarp kayalıkları... 

kendilerine üstünlük veren avantajlar olarak kullanmışlardır..

 

Çetin doga koşullarında..(yani türklerin kendi istedikleri koşullarda) 

Türklerle savaşmaya kalkışıpta ..

Başarılı olan hiçbir orduyu tarih henüz yazmamıştır..

 

Orhun Kitabelerinde..

Büyük Bilge..efsane bir  komutan  ..

Tonyukuk ..

bu durumu 

( Türklerin savaş tekniklerini  ve savaşlarda doga koşullarını nasıl kendi lehlerine bir faktör olarak kullandıklarını) detayları şöyle anlatır..

"Kögmenin yolu bir imiş ..(tek  bir girişi varmış)

Kırgız Kaanı bu yolu su'layıp(Askerlerle) kapatmış  diye işitip

bu yoldan yürürsek iyi olmayacak diye düşündüm.."

( O tarihlerde/ MS:715'lerde.. 

Sayan daglarının kuzeyinde ki Yenisey çıgırında il tutmuş

ve Göktürk Birligine katılmayı reddetmiş .. 

Kırgız federasyonuna baskın yapılması düşünülüyor..

Ama

Tonyukuk..

ülkeye tek giriş yolunun düşman tarafından kapatıldıgını ögrenince..

baskını  bu kez hiçkimsenin aklına gelmeyen

Sayan (Türkler buraya "Kögmen" diyor) daglarını aşarak yapmaya karar veriyor...

İşte Doga koşullarının  cografyanın düşmana karşı müttefik yapmak diye

Yani şimdilerde bazı inek çobanlarının ya da..)

"Attan aşagı" dedim..

 (Askerleri at'tan indirdim)

Atlarımızı yedeğe alarak..

yukarıya.. Ağaçlara  tutunarak tırmandık..

Öndeki erlere  nöbetleşe  

Karı söktürdüm..

Ağaçlık zirveyi dolandık..

..

Gündüz kuytularda gizlenip dinleniyor..

Geceleri

Dörtnal.. 

At koparıp..hızla gidiyorduk...

..

KIRGIZI uykuda bastık..

Uykusunu mızrakla açtık. . ..

 

 

 

Bilge Kaan... ise.. 

Yine aynı teknikle nasıl savaştıgını anlatır..

 

"Altın ormanını aşarak..

İrtiş nehrini bir gecede geçerek..

Türkiş'e dogru yürüdüm..

Türkiş Budunu uykuda bastım.."

    

 

Baskın için..

Yine doga koşullarının en kötü zamanı ve yine gece beklenir..

Bütün engeller olaganüstü bir direnç ve kararlılıkla dolanılır..

Karlı daglar ve karanlık ormanlar aşılır...

geçit vermez nehirlerinden gece geçilir..

ve

baskın yine gece yapılır..

 

 

Dünya savaş tarihi..

Dogayı kendi lehlerine çevirerek...

Zafer üstüne zafer kazanmış türk ordusunun  inanılmaz başarıları ile doludur..

 

Onlar ..

yeryüzünün ilk komandolarıydılar..

 

Sarıkamıştan (fazla degil...)

7 yıl sonra

Aynı... Türk askeri..

26 Agustos gecesi.. 

Bir baskınla.. beton bariyerlerle 3 sıra berkitilmiş..

düşman mevzilerini bir gecede parçalayıp geçtiler..

 

Türk Süvarileri... 

Geçit vermez Ahırdaglarının sarp zirvelerinden..

(tıpkı ataları göktürkler gibi)..

bir gecede 

tek zayiat vermeden geçip....

26 Agustosun şafagı ulaşmadan bir sel gibi Sincanlıya aktılar..

Tarihin enson meydan muharebesi olan 

Başkumandanlık Meydan Muharebesinde..

28'i..29 Agustosa baglayan gece..( Dikkat edin "gece" diyorum)..

tam üç gündür uyku uyumayan..

kuru peynir ve kuru ekmekden başka azığı olmayan..

düşmanlarının

"hayalet tümen" adını  verdikleri  

23 ncü Türk Tümeni..

Dumlu dagından geceleyin şimşek gibi bir ileri harekatla...

birbirleriyle buluşmak üzere olan 

iki yunan ordusunun arasına.

süngüsünü sokup..  

topragın altından yarı beline kadar fırlayıp çıkan

mitolojideki devasa insanüstü kahramanlar gibi..

Sabaha kadar aynı anda..

saglı sollu balyoz yumruklarla

İki yunan ordusunun birleşmesini önlemiş.....

 

28 ağustos gecesi..  

sanki ihtiyattaki yunan ordusunun önünü kesiyormuş görüntüsünü vermek için 

kuzeye kaymış olan

gecelerin  Kartalları

türk süvarileri 

29 Agustos gecesi

gözgözü görmez..

şiddetli yagmur altında.. 

aniden bir (u) dönüşüyle..güneye 

dönüp ..

hava koşullarından dolayı ..

dumur olmuş

şaşıran düşman ordusunu 

baskınla ..

Güneyde  aslıhanlarda ve Murat Dagının karanlık zirvelerinde onları bekleyen   

geceleyin avlanan  avcıların  (Birinci ordunun imhacı aslı  kuvvetleri) önüne dogru sürmüş..

böylece 

kıskaç kapatılmış

otarihteki hazır kuvvet olarak dünyanın en kalabalık ordusu olan

İngilizlerin (yunan) işgal ordusu 

Bir "gece" savaşıyla kamilen imha edilmiştir..

 

şu sıralar..

moda olarak millete yutturulmaya çalışan..

ellerine

dandik bir keleş verilen

kafalarınada bir masa örtüsü sarılan 

ispanyolca "gorilla" diye bir lakap takılarak ortalığa salınan.. 

savunmasız insanları katletmeyi

kahramanlık sanan

ABD beslemesi feodal yetimler ile..

 

kendilerine speyşıl forslar adını veren..

sanıyorum genetiklerinin  icabı olan

katillikle

yüce bir toplumsal görev olan askerliği birbirine

karıştıran..

vatanını namusunu özgürlüğünü savunan  insanları (askerleri) 

çocukların atari oyunundaki

öldürülmesi gereken insanlık düşmanı canavarlar

(Sanal düşmanlar) olarak algılayan

sofistike silahlarla

savaştığı insanların kim olduklarını bilmeden hiç yüzyüze gelmeden..

arazide aynı şartlarda hiç karşılaşmadan

bilgisayar la savaşan

kendilerini dünyayı kurtaran süper palavra süpermen zanneden

ama bu kahramanlığını..

çıkarlarını korudukları

kapitalist patronlarından ücret almadan

asla yapmayan..  

atari çocukları..

gibi..

 

evrenin ilk askerleri 

Olan Türkler için..

   

savaş ve av kurallarını

bundan 2250 yıl önce

yazmış olan

Çinlilerin..

ilk çagların

Bir savaş tanrısı olarak bahsettikleri..

Kartal başlıklı miğferler....

savaş boyalı yüzler

düşmanın yüreğine korku salan savaş çıglıklarıyla

800 metreden isabetli atışlarla atılan ıslık çalan oklarıyla.. 

-40 +40 dereceki çetin doga koşullarını arkasına alarak.. 

gece avlanan..

Me-Te'nin

Hordasının .. ruhunu ve geleneğini taşıyan.

 

Mehmetçiklerin  

daglarda.. çamurlarda..

karlarda eskittiği postalının sicimi dahi olamayacak

kapasitedeki tüm benzer insanların ....

Şavaşın ustalarını

sarsak beceriksiz korkak

tavuk veya yılbaşı hindisi gibi

gösterilmeye çalışılan

bu dönem de göz önüne alınarak..

 

 

Şimdi soruyorum Size..

Nasıl Olurda..

Sarıkamışta..

İlk kez düşmandan sayı olarak üstün olan türk askerinin...  (Koca.. 3ncü Türk Ordusunun) 

Bir gecede..  

Düşman yüzü görmeden ...

Tek mermi sıkmadan...

90 bin şehit vererek..  yokolur gider... ???

 

Nasıl Olurda..

bin yıl lık anadolu tarihinde türklerin yaptıkları  savaşlarda verdikleri  toplam şehit sayısından..

sarıkamış bozgunundaki şehit sayı sı daha fazla Olur..?

 

Nasıl Olurda..

Ruslar..  Türklerin topraklarındaki  300 yıllık yayılmacılıgında... 

Ellerini kollarını sallayarak..

Ulaştıkları en son nokta  Sarıkamış.. Erzurum olur..?

 

Neden Sarıkamışta böyle oldu..? 

 

Neden daha kötü şartlardaki İstiklal harbinde  tüm kavga süresince..

daha kötü şartlardaki türk ordusunun başına böyle bir felaket gelmedide...

Sarıkamışta geldi..?

 

Acaba..

Palandöken ve Allahuekber daglarında o gece - 40lara varan sogukmu tek sebep.. ?

O zaman Aynı şartlarda

Galiçya da

Çanakkalede düşman perişanları yaşarken..

bu tür tek zayiat vermeden ayakta kalıp

harikalar yaratan mehmetçiklere ne diyeceğiz..

 

yoksa askerin çarıgımıdır..sebep.. ?

O zaman....

Ayagında çarık dahi olmayan türk askerinin..

Sakarya huruç harekatı sırasında...

31 agustos 1921 de.teyemmümle kıldıkları yatsıdan sonra..

yalın ayak..kedi sessizligiyle..  

düşman eline geçmiş olan stratejik Çaldagı'na  tırmanıp.. 

gecenin saat birinde.. aynı anda birkaç noktadan daldıkları

siperlerdeki   

sofistike düşman birliklerini... 

sadece  süngü kürek ve  çıplak elleriyle  tepeledigini...

nasıl izah edecegiz..?

  

 

93 harbinde

Balkan harbinde oluşan ..

askerin  savaş yılgınlıgı yada bitkinligimidir..?

o zaman...

aynı asker...

Basrada.. 

(Kut harbinde)

Çanakkale'de

nasıl olurda

savaş ve insanlık tarihinin en büyük destanını yazar..?

 

Asker aynı askerse... !

Düşman aynı düşmansa..

Çanakkale ile Sarıkamış ....

Yada..

916 daki Kut Taaruzu

ve

922 deki Büyük Türk Taarruzu

ile

914 teki Sarıkamış Türk  Taarruzu arasındaki

fark nedir..Dostlar..?

Fark Nedir....?

 

Oltu'dan girdikte Sarıkamış'a...

         Akıl Almaz orda yatan üleşe...

                   Askeri kırdıran Enveri Paşa...

                          Kitlendi kapılar MEKAN Agladı...

                                                                       (bir Sarıkamış.. (Asker) Türküsü..)

 

 

  

 

Şehitlerimizin ve Gazilerimizin

 ve

Onların içinden çıkıp..

Yüksek medeniyyet ufkundan yeni bir güneş gibi dogarak.. 

Onları

Zaferlere.. aydınlıklara  ve özgürlüklere ulaştıran 

Emperyalizmin adından bile korktuğu

En büyük Komutanlarının

Aziz ruhları karşısında saygıyla egiliyor..

ve

Sarıkamışlar...

Birdaha ASLA...

diyor

 

Saygılar sunuyorum....

Mekan DEMİRKAYA..

  

 NOT..Bu  türküyü..

muhtemelen 25 Aralık gecesinde  Allahüekber

 daglarında eriyip giden..iki kolordumuzdan biri olan..

10'ncu Türk kolordosunun ..sag kalabilmeyi başarmış..

gazileri söylemiştir..

 

Çünki.. Türkü..

"Oltu'dan girdikte Sarıkamış'a" diye başlıyor..

Oltu 93 harbinden beri Rus işgalindeydi.

 

10 türk kolordosu..23 Aralıkta oltu'yu  ele geçirip..

ertesi günü sarıkamışa dogru yürümüş..

diğer iki kolordu ise..(askerleri) Oltu'yu hiç görmemişlerdir....